آلودگی آب یکی از دغدغه های جدی مردم معاصر است. ما با آلاینده های آب مانند یون های اصلی، فلزات سنگین، رنگ ها و آلاینده های آلی آشنا هستیم.
با این حال، آلودگی رادیواکتیو بدنه های آبی یک مشکل نوظهور است که آلودگی آب و سلامت انسان را به طور جدی تحت تاثیر قرار می دهد. اخیراً آلودگی رادیواکتیو و اثرات بهداشتی مرتبط با آن در بسیاری از نقاط جهان گزارش شده است.
عناصر رادیواکتیو عناصری هستند که از ایزوتوپ‌های رادیواکتیو با بار هسته‌ای یکسان (عدد اتمی) تشکیل شده‌اند که می‌توانند به عناصر رادیواکتیو طبیعی (مانند اکتینیم، توریم، اورانیوم و غیره) و عناصر رادیواکتیو مصنوعی (مانند پلوتونیوم، آمریکیوم، کوریم) تقسیم شوند. و غیره) و تشعشعات هسته ای آب به فاضلاب بسیار رادیواکتیو تولید شده در طی واکنش های هسته ای اشاره دارد. این فاضلاب ها حاوی انواع رادیونوکلئیدها مانند ید، سزیم، استرانسیوم و ... هستند که برای سلامت انسان و محیط زیست به شدت مضر هستند.
مواد رادیواکتیو می توانند از راه های مختلفی مانند حوادث هسته ای، تخلیه از نیروگاه های هسته ای یا دفع نادرست زباله های رادیواکتیو وارد منابع آب شوند. اگر آب به مواد رادیواکتیو آلوده شود، سلامتی انسان و محیط زیست را به خطر می اندازد.
تشعشعات هسته ای از تشعشعات یونیزه کننده تشکیل شده است که شامل , و پرتوهای:
1. پرتوها هسته هلیوم هستند و توانایی آنها برای نفوذ به تشعشعات خارجی بسیار ضعیف است. می توان آن را با یک تکه کاغذ مسدود کرد، اما در صورت استنشاق برای بدن مضر است.
2. اشعه ها جریان های الکترونی هستند و سوختگی ها پس از تابش پوست آشکار می شود. از آنجایی که قدرت نفوذ این دو نوع پرتو کم است، فاصله برخورد نیز نسبتاً کوتاه است، تا زمانی که منبع تشعشع وارد بدن نشود، ضربه خیلی زیاد نخواهد بود.
3. قدرت نفوذ پرتوها بسیار قوی است و یک موج الکترومغناطیسی با طول موج بسیار کوتاه است. پرتوها شبیه اشعه ایکس هستند که می توانند به بدن انسان و ساختمان ها نفوذ کنند و فاصله آسیب بیشتر است. این فرآیند منجر به تشکیل گونه‌های فعالی مانند یون‌های هیدروژن (H پلاس)، رادیکال‌های هیدروکسیل (OH·) و پراکسید هیدروژن (H2O2) می‌شود. این مواد فعال می توانند در واکنش های شیمیایی شرکت کنند و بر خواص و رفتار آب تأثیر بگذارند.
مواد رادیواکتیو که آب را آلوده می کنند می توانند از طریق آب ها مهاجرت کنند، به منابع آب زیرزمینی نفوذ کنند، اکوسیستم ها را تحت تأثیر قرار دهند و احتمالاً وارد زنجیره غذایی شوند. نوشیدن آب آلوده ممکن است باعث بیماری تشعشع حاد با علائمی مانند تهوع، استفراغ، اسهال، خستگی و تب شود. قرار گرفتن طولانی مدت در معرض برخی از آلاینده های رادیواکتیو در آب، مانند رادیونوکلئیدها مانند رادیوم، اورانیوم یا رادون، خطر ابتلا به سرطان را افزایش می دهد. با گذشت زمان، قرار گرفتن در معرض تابش می تواند به DNA آسیب برساند و منجر به رشد سلول های سرطانی شود. هنگامی که از طریق آب آلوده بلعیده شود، ایزوتوپ های رادیواکتیو ید می توانند در غده تیروئید تجمع کنند و خطر ابتلا به بیماری تیروئید، از جمله سرطان تیروئید یا گره های تیروئید را افزایش دهند.
چگونه می توانیم پاسخ دهیم؟
1. از سالم بودن منبع آب آشامیدنی اطمینان حاصل کنید، سعی کنید آب را بجوشانید یا تمیز کنید
2. سعی کنید از تماس مستقیم با آب آلوده به تشعشع خودداری کنید. در صورت نیاز به قرار گرفتن در معرض، مانند هنگام حمام کردن یا شستن لباس‌ها، می‌توان از تجهیزات محافظ شخصی مانند دستکش‌های ضدآب و روپوش برای کاهش خطر مواجهه استفاده کرد.
3. مشارکت فعال در فعالیت های حفاظت از محیط زیست
